Kerst op zee

Terwijl heel de wereld bezig is met kerstinkopen en voorbereidingen voor het kerstdiner, zijn wij met hele andere voorbereidingen bezig. We liggen in de haven van het Canarische eiland La Gomera en maken ons klaar voor een oversteek van 800 mijl naar Dakar in Senegal. Volgens onze berekeningen zal deze toch zo een 6 á 8 dagen duren, de langste voor ons tot nu toe. Dit jaar vieren wij kerst op zee!

Oneindige todo lijst

Het doet me een beetje denken aan ons vertrek vanuit Nederland. Het klaarmaken voor een onbekend avontuur is bijna onmogelijk en brengt ook best wel wat spanning met zich mee. We proberen ons te focussen op de punten waar we wel mee bekend zijn, zoals het zeilen en ‘normale’ tochtvoorbereidingen. We maken lijstjes, strepen af en vullen ze weer aan. Daarnaast lezen we veel blogs van anderen en praten (borrelen) we veel met andere vertrekkers die vaak weer vol tips en ervaringen zitten. De todo-lijst in mijn hoofd wordt langer en langer. Ik merk op dat google mij herinnert dat ik bepaalde sites in januari al heb bekeken. Veel info heb ik toch wel ergens achterin wat hersencelletjes opgeslagen. Ik zou er alleen best wel wat meer op mogen vertrouwen. Het helpt om samen het lijstje aan te vullen en uit te spreken waar me hoofd zo vol mee zit, zodat we samen doelgericht kunnen gaan afstrepen.

Goed bedoelde adviezen

Zeker in de zeilerswereld lijken mensen elkaar helemaal gek te kunnen maken. “Heb je maar zo weinig extra diesel mee? Wij hebben wel 1000liter…” “Ja maar jouw boot zinkt bijna en je hebt toch een zeilboot?”

Hoeveel accu’s heb je aan boord? Hoe wek je stroom op, hoeveel verbruik je? Heb je reserve zeilen? En hoeveel? Wat is je plan met storm? Heb je een satalliet telefoon? Hoeveel eten en drinken neem je mee? Heb je kakkerlakkenspray? Pel je de buitenkant van je uien? Waar bewaar je ze? Worden jullie zeeziek? Hebben jullie Belgische wonderpillen? Hoe vaak checken jullie je tuigage? De meeste vragen zijn puur uit interesse, maar soms voelt het alsof er een soort behoefte aan bevestiging in verborgen zit. De meeste zeilers die op dit punt zijn beland hebben aanzienlijk wat zeilervaring (iig tot de canarische eilanden:), maar voor de meesten zijn zulke grote afstanden op de oceaan toch relatief nieuwe ervaringen. En daar komt vaak de nodige onzekerheid om de hoek kijken. Bij ons is dat niet anders en ook ik stel andere zeilers de vraag hoe ze bepaalde zaken aanpakken. Ik vind het interessant om te zien hoe verschillend iedereen met die onzekerheid omgaat. Kort door de bocht gezegd verzamelen vrouwen zo veel mogelijk informatie en vertrouwen mannen meer op eigen kunnen. Wat oudere mannen met meer ervaring zijn geneigd met goed bedoelde adviezen te strooien, waar de dames over het algemeen alleen maar meer onzeker van worden. Daarnaast wordt er niet alleen op de steiger geroepen hoe je dingen zou moeten aanpakken. Beste stuurlui zitten toch vooral op Facebook ergens in een zolderkamertje zonder daadwerkelijk een mijl echt te varen.

Keuzes

Iedereen doet het toch ook net weer op zijn eigen manier. Er worden verschillende keuzes gemaakt op basis van bemanning, beschikbare tijd en budget. Mensen die voor langere tijd weggaan hebben soms voor duizenden euros een watermaker geïnstalleerd en vaak ook een ssb-zender waarmee je onderling op zee kan kletsen als je verder geen bereik hebt. Lijkt me enig, maar is voor ons niet noodzakelijk, en scheelt weer geld en ruimte. In het begin kon ik me door dit soort gesprekken best van stuk laten brengen. Moeten wij ook niet het nieuwste van het nieuwste hebben? Er gaat een hoop geld om in apparatuur en gadgets die gericht zijn op veiligheid. Bijvoorbeeld een alarm wat je op je reddingsvest kan klikken en een wereldwijd noodsignaal uitzendt als je over boord gaat. Iets van 300 euro pp. We hoorden van een stel dat ze er eentje gekocht hebben, met het idee om het reddingsvest snachts af te wisselen. In praktijk bleek het een gedoe om iedere keer het vest te verstellen en zijn ze daar mee gestopt. Wij hebben de regel dat we in het donker, of als je in je eentje naar voren gaat, altijd aangelijnd bent. Wel hebben we lichtjes aangeschaft die automatisch aan gaan in contact met water. Uiteindelijk denk ik ook dat zoveel informatie ons ook weer in de weg kan zitten en is het belangrijkste dat we samen knopen doorhakken en daar op durven te vertrouwen. Rekening houdend met wat wij belangrijk vinden, onze eigen mogelijkheden, tijd en budget. En dan vooral gewoon te gaan. Dit hebben we deze reis nu al een aantal keer eerder gedaan. En hoewel ik het elke keer toch weer erg spannend vind, is deze reis nog steeds de beste keuze die ik ooit gemaakt heb.

Route

Wat betreft onze komende bestemming, via Senegal naar de Gambia-rivier, horen en lezen we veel positieve verhalen. De meeste (Nederlandse) vertrekkers die ‘rondJE Atlantic’ of ‘rondJE wereld’ in bepaalde tijd doen, kiezen er echter voor om via een korte stop op Kaapverdië door te varen naar Suriname. Ik merk dat mensen elkaar sterk beïnvloeden in de route die ze volgen. Zo was er tot onze verbazing een grote delegatie Nederlanders in Rabat te vinden, eigenlijk wel te verklaren met al die positieve verhalen en blogs op internet. Zo werkte het ook andersom na het bericht van een gezin dat een hele nare ervaring in Kaapverdië heeft gehad. Dezelfde dag nog ging het nieuws als een lopend vuurtje over de steigers. Het voorval was in Praia, een beruchte plek qua criminaliteit. De familie was niet van plan geweest daar te stoppen, maar door omstandigheden moesten ze wel. Die avond zijn ze in de ankerbaai beroofd, mijn (en van vele zeilers) allergrootste nachtmerrie. Een aantal twijfelen nu om heel Kaapverdië over te slaan. Voor ons voelt het alsof er iemand overvallen is in de Kinkerstraat en iemand daarom heel Nederland overslaat. En zo weegt ieder voor zich de voor- en nadelen van bepaalde bestemmingen af. Noonside is een website die wordt aangevuld met recente ervaringen en is hierbij goud waard!

Los van logische keuzes qua heersende wind en stromingen, spelen taal, tijdsplanning en opstappers een zekere rol. In Suriname wordt er Nederlands gesproken, de Fransen steken vaker over naar bijvoorbeeld Martinique. Ook schijn je vanaf daar weer prima je opstappers terug te kunnen laten vliegen. Ons plan is nog steeds om niet over te steken naar ‘de Carieb’. Dit maakt dat er tijd en ruimte ontstaat om wat minder gebruikelijke bestemmingen wat uitgebreider te gaan onderzoeken. Zoals de andere eilanden van Kaapverdië, Senegal en Gambia.Tijdens het inlezen en informeren naar Kaapverdië zijn we meerdere malen getipt over Gambia. Via via waren er veel positieve berichten over het land van de glimlach, wat grotendeels bestaat uit de rivier die er dwars doorheen stroomt. Wat ik wel lastig vind is het grote verschil tussen arm en rijk, we zullen zien.

Na een aantal weken op de Canarische eilanden te hebben doorgebracht inclusief een bezoek van mijn ouders en zus, komt onze volgende etappe steeds dichterbij.

Jerrycans vullen met extra diesel, fruitnetjes vastknopen, groente en fruit inkopen. De meeste houdbare spullen hadden we al op Gran Canaria gehaald, daar bezorgden ze de boodschappen op de boot en van die luxe hebben we enthousiast gebruikt gemaakt. Ongeveer 100 liter aan fleswater, ontelbaar veel blikvoer, koekjes, cornflakes, pakken soep, melk, alsof we een jaar niet te eten zouden krijgen. Een beetje met het idee dat we de ruimte toch hebben en het een chill idee is dat wat er ook gebeurt en waar we ook terecht komen, we zeker een paar weken vooruit komen. Waarschijnlijk maanden haha. En als goed is van vangen we onderweg ook nog wel wat vis.

Het vertrek

Hoewel we er inmiddels al best wat zeemijlen op hebben zitten, vinden we het allebei toch best spannend. Ongeveer 7 dagen op zee, een hele week! Dag en nacht doorvaren met snachts een wachtschema van 3.5 uur. Er is best een bak wind voorspeld en het voelt alsof er na vertrek geen weg meer terug is. Nu verlaten we echt de Europese wateren naar plekken waar we totaal niet bekend zijn. Waar geen reddingsdiensten zijn, geen havens, geen watersportwinkels, niks van de luxe die we inmiddels na de Canarische eilanden wel gewend waren. Er schijnen bij de kust onverlichte vissers te varen die als je geluk hebt snachts wakker zijn en als je erg dichtbij komt misschien een krant in de fik steken als lichtje. Spannend. We gaan proberen met daglicht aan te komen, voor zover dat te plannen is op zo een lange tocht. Met deze snelheid zijn we er zaterdagmiddag, over 4 dagen, maar dat is nog zo lastig inschatten met nog bijna 500 mijl te varen.

En dan is het ineens kerst. Zo een gek idee. In la Gomera was het rond de 20 graden, lekker zonnig, maar er hing wel overal kerstversiering en alles stond in het teken van kerst. Ik heb nog nooit zo rond deze tijd van het jaar in de zon gezeten. Op zee is het wat frisser, dus we eten ons ‘kerstmaal’ samen binnen met onze kerstmutsen op. Ik roep een tanker op die we redelijk dichtbij passeren. We kletsen wat en we wensen elkaar een fijne kerst. Merry Christmas and a safe trip! Op naar nieuwe avonturen in 2018 🙂

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. bart schreef:

    Hallo Luitjes,
    mooi verhaal , de ongevraagde adviezen komen mij bekend voor 🙂 .
    goede vaart groet Bart

    1. Iris. schreef:

      Hee bart, thanks en nog vele mooie mijlen in 2018! 😙

  2. Simone Bissels schreef:

    Wat een onwijs toffe verhalen, Iris! Wat een bijzondere ervaringen. De reis van je leven. Heel leuk dat wij via je blogs een beetje met jullie mee mogen varen..

    Een tof begin van 2018!

  3. Anoniem schreef:

    Lieve Bibi,

    Allereerst voor jullie een geweldig 2018 met herinneringen die jullie je hele leven met je meedragen. Inlees altijd je verhalen en vind jullie zo stoer. Echt een spannend avontuur. Laat je niet gek maken door al die goedbedoelde adviezen, want daar kan de mens wat van:):):)

    Een behouden oversteek en ik kijk uit naar je volgende verhaal.

    Dikke kus, van een trouwe fan

    Ardje

    1. Iris. schreef:

      Hee Ardje, wat leuk!! Het is zeker een avontuur:) jullie ook een gelukkig en gezond 2018! Dikke kus terug en veel liefs!

  4. Jette Walraven schreef:

    Ah Ier, heerlijk deze uitgebreide versie! Super leuk dat jullie dit bijhouden. Wat is het een andere wereld daar. Klinkt alsof jullie alle adviezen rustig afwegen en lekker doen wat het beste bij jullie past! Goed bezig! Veel plezier in Gambia!!

  5. Dennis schreef:

    Fijne kerst maar vooral fijne reis! (Wat een leesplezier toch elke keer weer)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s