Kapitein Twijfel

Het plan is doorgesproken, iedereen staat op zijn plek. De vader van het gezin staat aan het roer en doet zijn best om alles wat hij vandaag geleerd heeft toe te passen. We varen met een perfecte snelheid achteruit naar de kade, klaar om de boot aan te leggen. Maar dan komt de boot onder…

Beoordeel dit:

Niet zomaar een koffietje…

Het is een regenachtige februari-dag. Het lijkt wel of niets lukt, of er niks uit mijn handen komt. En dan begin ik meestal maar gewoon te schrijven. Dan komen de woorden vanzelf, of niet. En dat is ook oké. We zijn net op onze thuiswerkdag maar een rondje gaan lopen in de miezerregen. Langs ons…

Beoordeel dit:

Extreem leerzaam

Mijn kite hangt schuin boven me, terwijl ik naar de branding loop. Het is bewolkt en de wind wat vlagerig, waardoor ik me wat schokkerig naar de zee beweeg. Onderweg kom ik een Belgisch stel tegen dat met de wind in de rug hun dochter vooruit duwt in een strandbuggy. Ze staren me met grote…

Beoordeel dit:

Hé, het is oké…

Hé, het is oké om je even kut te voelen. Om fucking chaggerijnig te zijn, zonder directe reden. Om even niet je bed uit te willen, Om het liefst de hele dag in foetushouding onder een fleece dekentje op de bank te willen liggen. Het is oké om even NIET alles op een rijtje te…

Beoordeel dit:

Omarm de beren op je weg

Vorige week was ik op bezoek bij een vriendin die net voor zichzelf begonnen is, een droom die na lang wikken en wegen is uitgekomen. Op de schouw stond een lijstje met een print van een beer met de tekst: Beren op de weg? Stuur ze naar het bos! Ze vertelde me dat die print…

Beoordeel dit:

Land in zicht (Dag 16 Az-NL)

Het is een bizar gezicht, al die lichtjes aan de horizon. Eerst waren het alleen nog maar schepen, toen in de verte een Franse vuurtoren, en vervolgens een Engels dorp. We kunnen er niet meer omheen… er is overduidelijk land in zicht. Ik schrik me kapot van een brommend geluid in de lucht, het bleek…

Beoordeel dit:

Stront aan de knikker (dag 12)

Bijna een jaar geleden vaarde ik ook op deze plek, maar dan de andere kant op, het grote avontuur tegemoet. Ik kan me mijn eerste nachtwacht in mijn eentje nog goed herinneren. Nu zit ik er een stuk relaxter bij en weet ik na duizenden mijlen varen ietsje beter wat ik kan verwachten. Onder andere…

Beoordeel dit:

Daarom. (dag 8, 9, ehh 10?)

Zee is zee, zou je denken. Alleen hoewel alle dagen tot nu toe best op elkaar lijken, is er nog geen dag of nacht hetzelfde geweest. Qua afstand zijn we inmiddels over de helft (ca. 900 mijl afgelegd, nog 700 te gaan), maar qua tijd is het nog de vraag hoe lang we erover gaan…

Beoordeel dit:

Ik zag twee beren… (dag 6 Azoren – NL)

Over een paar uur zijn we zes dagen onderweg. Ons tijdsbesef is volledig verdwenen. De maan wordt elke nacht een hapje kleiner en de zon brengt iedere ochtend weer leven in de brouwerij. De stemming is nog steeds goed en naast de vaart in het schip houden is de grootste bezigheid: wat gaan de mannen…

Beoordeel dit:

Inslingeren (dag 3 Azoren-NL)

Even een teken van leven van de schipper en haar bemanning. We zijn vandaag aan de derde dag begonnen en we boffen met het weer. De eerste dagen zijn altijd een beetje wennen en iedereen begint langzaam in het ritme te komen. Het in de zeilerswereld vaak gebruikte woord ‘inslingeren’ is hier wel van toepassing….

Beoordeel dit:

Een frisse blik in de Westerse wereld

“Hoe is dat nou om weer terug te zijn? Dat zal wel weer even wennen zijn”, is zo een beetje de meest gemaakte opmerking de laatste dagen. Het is een feest om iedereen weer te zien en bij te praten over de afgelopen 9 maanden! En ja, het is wel een beetje wennen, maar tegelijk…

Beoordeel dit:

Pittige laatste loodjes (dag 15)

Het lijkt wel of de weergoden samen hebben besloten dat ze het ons wel iets moeilijker mochten maken. Misschien hebben na de windstilte er wel te veel mensen voor ons op wind gehoopt. Die wind kwam er. Eerst nog uit de goede richting, maar hij draaide steeds meer tegen. Het golfslagbad werd ook weer aangezet…

Beoordeel dit:

Reactiepsychologie (dag 14)

Één van de eerste reacties uit mijn omgeving op de aankondiging van deze reis was: “Oohhh wat heerlijk, negen maanden zonder mascara!” Haha, ik was een beetje verbluft door deze opmerking. De mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik prima zonder psychische problemen dagenlang make-uploos door het leven kan. Haar opmerking zette mij…

Beoordeel dit:

Aftellen is begonnen (dag 13)

Na de geweldige dolfijnenshow met zonsopkomst bij kalme zee heb ik heerlijk geslapen. Toen ik smiddags wakker werd, leek het alsof ik in een totaal andere wereld wakker werd. De boot ging weer flink scheef en knalde op de golven. BAM!! Ohja, zo voelde dat. Bah. Alles aan boord kost gelijk weer zo veel meer…

Beoordeel dit:

Een belachelijk lekker dagje (dag 12)

Het is prachtig buiten. De maan wordt elke nacht voller en staat nu als een grote vurige oranje bal laag aan de horizon. Het is eindelijk helemaal helder en met één blik omhoog zie ik de grote beer en de poolster die me het noorden wijst. Nooit gedacht dat ik daar ooit eens op af…

Beoordeel dit:

Gewoon een dag op zee (dag 11)

Waar een normale werkdag zo ongeveer begint, zat mijn wacht er om 8 uur sochtends op en ging ik slapen. De autopilot was er weer eens mee gestopt en dit keer leek het menens. Met in mijn ene hand het roer en in de andere hand mijn telefoon schreef ik vorig stukje. Aardig gesloopt schopte…

Beoordeel dit:

Lang leve het vervelen (dag 10)

Pfoe, de verveling slaat toe. Ik doe alles in een tempo van een bejaarde en alles taak voor taak, stap voor stap. We zijn aardig gewend aan het schuin gaan en geschommel, maar in combinatie met de vermoeidheid is mijn motoriek niet wat het geweest is. Heeel langzaam ben ik uit bed opgestaan. De hele…

Beoordeel dit:

In de flow van de nacht (dag 9)

Al mijn zintuigen staan op scherp. Ik voel de wind schuin van voren komen. Op iedere golf verandert de hoek met de wind en stuur ik wat bij. Er zou een maan moeten zijn, maar het lukt hem niet om door het wolkendek heen te breken. Aan de wind varen blijf ik een lastige koers…

Beoordeel dit:

De kunst van het genieten (dag 8)

“AAaargrrrrhhhhh#^%#{]{#%^*…” Één blik naar binnen was genoeg om te zien waar het gevloek en getier vandaan kwam. Ik kon mijn lach met moeite inhouden, maar deed het toch, want ik ken het gevoel. De hele vloer lag bezaaid met stukjes vers gesneden prei, één van de laatste verse groentes die Koen zojuist met veel geduld…

Beoordeel dit:

Zomaar een dag op zee (dag7)

“Kukelekuuu!! Ik kom eraan hoor!”, roep ik schuldbewust vanuit onze hut. Voorzichtig kijkt Koen om het hoekje. “Wat doe je?” “Ehm.. opstaan? Jij hebt me toch gewekt? En toen ben ik weer in slaap gevallen… toch?” “Haha nee joh, je kan zeker nog een uur slapen gekkie!” Verward probeer ik weer te slapen, deze droom…

Beoordeel dit: