Een goede start (dag 1 Kaapverdië – Azoren)

on

Het is kwart over één ’s nachts en mijn eerste nachtshift is net ingegaan. Het is een mooie heldere nacht met veel sterren en lichtgevende vlokken plankton in het water. De laatste lichtjes land verdwijnen langzaam uit het zicht, we zijn gewoon echt onderweg! De komende 2 a 3 (of misschien zelfs wel 4) weken zullen we alleen maar water om ons heen hebben. Eerlijk gezegd zag ik er best wel een beetje tegenop. Maar nu we zo een goede eerste dag en nacht hebben, begin ik er zelfs een klein beetje de lol van in te zien.

Om 10 uur werden we voor de tweede keer uitgezwaaid door onze Australische vrienden, Ron en Kyla. Zij zijn onderweg van Europa naar Australië, maar liggen vanwege een gebroken mast maanden in Kaapverdië vast. Ze gooiden wederom onze voortrossen los en riepen ons toe ons graag weer te willen zien, maar niet te snel! Twee weken geleden waren we dezelfde avond al weer terug met een gescheurde genua. Zij kenden het gevoel van teleurstelling en bijgestelde plannen maar al te goed, het was fijn om samen op te trekken. Hoewel het twee onverwacht extra hele gezellige weken zijn geweest, is het nu echt tijd om door te gaan.

In de baai staat nog niet veel wind en we rollen de genua uit en in om te checken of alles soepel loopt. Gelukkig ziet het er allemaal goed uit en we varen naar de rand van de baai. Er is een duidelijke grens van harde wind te zien, waar we zo recht tegenin moeten beuken. We hijsen het grootzeil met 2e rif erin en motorzeilen richting het noorden.

Overdag hebben we wachten van 2 uur gedaan, wat goed uitpakte. We wilden zelf sturen totdat we uit de wasmachine van golven en wind waren, veroorzaakt door het eilandeneffect. De werkelijke wind kan door het zogenaamde venturi effect hier zelfs verdubbeld worden, en de golven kaatsen terug vanaf de kale rotsen. Tel daar de toegenomen stroming bij op en je hebt een mooie cocktail. De windrichting bleek ongunstiger dan 2 weken geleden en we halen het niet in 1 rak, we moeten opkruisen. Dit blijkt vanwege die cocktail niet zo eenvoudig te zijn en met veel geduld zijn we zo een 8 uur later hemelsbreed nog geen 15 mijl opgeschoten. Het meest frustrerende is dat de punt land van Santo Antao maar in zicht blijft! De golven worden minder heftig, de tegenstroom minder en ook de wind is inmiddels iets stabieler. Kortom rustiger en aangenamer. We besluiten met vol tuig te gaan zeilen en vanaf dat moment is het eigenlijk heerlijk.

Op dit moment gaan we als een speer (5 knopen) op vrij weinig wind (ca 8 knopen). Dat is dan weer het voordeel van schuin tegen de wind in moeten. We genieten van ons vooraf klaargemaakte eten, ohhh wat zijn we daar elke keer blij mee. We luisteren naar ‘Plots’, een heerlijke podcast over opmerkelijke waargebeurde verhalen. We slapen fijn, we snacken veel. We staren veel voor ons uit en in mijn hoofd schrijf ik tientallen blogs.

Blij dat we onderweg zijn. De eerste dagen zien er goed uit in de weersverwachting. Ik was bijna vergeten dat zeilen eigenlijk ook heel leuk kan zijn. Ik hoop dat we dit gevoel vast kunnen houden tot we zijn aangemeerd op de Azoren!

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Anoniem schreef:

    Goede vaart en vooral veel plezier

  2. Anoniem schreef:

    Ik zeil helemaal mee.
    Groet Bart

  3. Theo te Winkel schreef:

    Heel leuk om te lezen! Jullie konden dankzij motor bij vanuit de baai meteen Noord langs Santo Antao, wij moesten met de ‘Ya’ Zuid er omheen. Wij hebben er 21 dagen over gedaan om in Horta te komen. Jammer dat ik julie Emailadres niet heb. Ik had/heb 3 dingen op mijn lever:
    1. Jullie zouden ook waarnemingen naar plastic afval in zee hebben kunnen doen (zoals ik vanaf 2aapstad gedaan heb). Misschien kan dat alsnog. Je zou dan de App van http://www.theoceancleanup.com moeten installeren. Via de GPS op jouw telefoon, neem je dan gedurende perioden van halve uren visueel waar of en wat je ziet drijven aan afval.
    2. Wij spraken zo leuk met ook Française Jullie uit Brussel over de Franse invloed op ons paspoort. Ik bedacht mij later, dat ik ook had moeten vertellen over de laatste zin van onze Willem de Zwijger (Guillaume le Taciturne) toen hij op de Prinsenhof in Delft in 1584 onderaan de trap werd neer geschoten door Balthasar Gerards (get kogelgat inde achterliggende muur is nog steeds zichtbaar achter een glasplaat): “Mon Dieu ayez pitié avec mon âme et avec cette povre peuple” (Mijn Heer heb erbarmen met mijn ziel en met dit arme volk). Misschien hebben jullie haar mailadres nog en kan je haar dit nasturen.
    3. Jullie vertelden over het zuiveren van de stranden op Boa Vista van plastic. Graag zou ik daar (voor ‘The ocean clean up” twee foto’s van hebben: van de hoeveelheid plastic op het strand en een foto van jullie e.a. vrijwilligers, die dat opruimen.
    Bij voorbaat hartelijjke dank en behouden vaart!
    Theo te Winkel

  4. Dennis schreef:

    Goeie reis!
    En vooral blijven schrijven!

    1. Theo te Winkel schreef:

      Zo denk ik er ook over. Het laatste verslag is ook weer kostelijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s