Dagboek op de oceaan

In december zijn we van La Gomera naar Dakar (Senegal, West-Afrika) gevaren. Al sinds ons vertrek schrijf ik elke dag een verhaaltje op de app Polarsteps. Het is een soort dagboek met positie en fotootjes. Om een indruk te geven van ons leven op zee, beschrijf ik hier een deel van de laatste 4 dagen van onze tocht.

Nacht 3, dag 4

Eigenlijk zouden we vanavond weer de vooraf klaargemaakte macaroni eten, maar ik had zin in iets kerstigs haha. Het is ten slotte 2e kerstdag! Daarnaast had ik zin om iets te doen. Ik had al zoveel gelegen en gezeten vandaag. En die verse groenten lagen me aan te staren vanuit hun schommelende netje. Het was een heel karwei met deze deining maar mmmm superlekker! Een stuk pork uit de oven met couscous. Koen doet altijd het hete oven gedeelte. Levensgevaarlijk maarja dan heb je dus wel wat. Echt genieten en echt hard voor gewerkt haha.

Vlakvoor dat de zon onder ging kregen we eindelijk die lang verwachte dolfijnen show!! Wat een fijn kerstcadeautje 🙂 echt superleuk. Ik word daar elke keer nog steeds zo vrolijk van!!

Daarna hebben we alles klaar gemaakt voor de nacht en samen nog even lekker buiten gezeten. Er zitten soms ineens zulke knoeperts van golven tussen. Ben benieuwd hoe het vannacht is.

Ik ben toch nog maar even in bed gaan liggen met de wetenschap dat mijn wacht tot 2.00 is en dat dat wel erg lang zou zijn om door te trekken. Met als gevolg dat het nu pas 23.00 is en het aanvoelt als midden in de nacht. Betrapte mezelf net voor het eerst deze reis dat ik wel graag even thuis zou willen zijn. Misschien heeft het onbewust toch met kerst te maken ofzo. Ik ben het geschommel zat, krijg het maar niet lekker warm en wil graag een nachtje tegen koen kunnen aankruipen zonder omstebeurt op te moeten staan.

Vind het spannend bij de kust. Vind het rete spannend om naar dakar en Gambia te gaan. Waaaarom doe ik dit? Ok, ik heb er ook wel heel veel zin in. Vooral om er te zijn. En io hoop dat we lieve zeilers tegenkomen die ons als leken daar een beetje wegwijs kunnen maken. En tot die tijd zou ik graag een beetje meer willen genieten van het zeilen. De boot doet het zo goed en eigenlijk varen we zo lekker…

Oeii ik verveel me! Heb nu al 3x uitgerekend wat onze gemiddelde snelheid is (5,8) en wanneer we aankomen (zaterdag oudjaarsdag). Alle harry potter luisterboeken zijn uit. En op lord of the ring kan ik me niet concentreren. Misschien weer eens in mn ereader beginnen?

Het is tien voor 9 sochtends, mn shift zit er alweer (of eindelijk?) bijna weer op. Het waait nog steeds best flink en dat maakt het leven aan boord best vermoeiend. Af en toe echt hoge golven, toen ik net buiten zat rolden we met wel 10 knopen van de golven van achter af. Plots kwam er eentje van de zijkant, duwde de boot megaschuin en sproeide een grote plons water over de kuip en mij heen. 2 sec later stond Koen in de kuipopening. Of ik er nog zat want de boot was zo schuin gegaan en ik hoorde hem blijkbaar niet roepen of alles nog goed ging. Ja ik zat er nog, aangelijnd en wel. Ik had overwogen om te roepen dat alles ok was, maar ik dacht straks maak ik hem nog ongerust als hij me niet goed verstaat:).

Voor het eerst vond ik het prettig buiten snachts, best gek want de golven waren hoger dan ooit. Grote witte schuimkragen, maar lekker van achter zodat we er vanaf surften. Door het schuim heen waren overal glitters, jammer dat ik dit niet kan vastleggen in het donker.

Ook heb ik vannacht mijn eerste vliegende vis gezien. Ik zat binnen en het leek alsof er iets uit de mast naar beneden viel en over het dek rolde. De zaklamp loste het mysterie op, een blauw vliegend visje wat even in de verkeerde afslag terecht was gekomen :).

Nog 400 mijl, zijn na bijna 3 dagen varen op de helft!

16.00 pffft was te lang in bed blijven liggen en heb te lang gewacht met eten. Ik ging net bijna van mn stokkie. En de wind was afgenomen waardoor de boot heen en weer slingerde echt tering irritant. En dan moet er echt zo snel mogelijk eten in bij mij. Gelukkig stond er nog wat couscous van gisteren en daar knapte ik weer helemaal van op. Koen dook in het voorverwarmde bed.

Ik kreeg weer energie en heb de hele kuip getracht te ontzouten. Alles is bruin van het sahara-zand met grote witte zoutkorsten. Alles wat je vastpakt laat een lading zout achter op je handen. Het zonnepaneel zag er niet uit na 2 dagen!! En het is ook wat mistig dus niet zo gek dat we af en toe moeten bijladen. Hoop dat deze poetsbeurt iets helpt. Als beloning kwam er een groep hele grote dolfijnen. Ik denk dat ze op jacht waren want ze bleven in de buurt van onze vislijn!  Ohoh… zou er een vis aan de haak zitten? Gelukkig niks aan de hand:)

Nacht 4, dag 5 alweer!

Vlak voor het donker nog even dubbelrif in het grootzeil gezet. De wind begon weer wat aan te trekken en onze vooraf gemaakte screenshots van windyty lijken aardig te kloppen! Dit is wel zo een momentje dat we best een weerbericht binnen zouden willen halen. Dan weten we meer wat we vooral snachts kunnen verwachten. Voor naar de Azoren willen we zoiets wel graag hebben. Voor nu gaat het prima, beter te veel reven dan te weinig. Dat hebben we de afgelopen nachten wel gemerkt! Nu waait het zo een 22 knopen ruime wind en varen met een snelheid van 6. Ben blij dat we een beetje met een boogje om de kust heen varen, op AIS zijn veel vissers te zien. Waarschijnlijk varen er nog veel meer zonder ais. Er is heel erg veel geouwehoer op kanaal 16. Grotendeels niet te verstaan, vast hoe is het met je moeder je vader je broer en je visvangst. Krijg heel erg de neiging om met een hele lage stem te roepen: “Keep channel 16 clear!!! Mother fuckers.” Soms doet een tanker wel zo een poging en dan blijft het weer even rustig. Die mensen hebben vast geen idee hoeveel boten naar hun geouwehoer moeten luisteren.

00.00 Uur. Geen moeite gehad met wakker worden, wel met uit dat lekkere warme bedje komen! Thermobroek weer aan en in mijn zeilpak hijsen. Het is best fris buiten en al helemaal als er een golf over me heen komt.

Net een uurtje de motor aangehad om de accu bij te draaien. Eerst dacht ik een dolfijn te horen, toen bedacht ik me dat dat natuurlijk het koelwater uit de uitlaat vd motor is dompie… tot ik aan de andere kant vd boot ook iets hoorde! Was het een omgeslagen golf? Wil ik het te graag? Ik blijf nog zeker 10 minuten turen en duik toch maar weer (een beetje teleurgesteld) in mijn boek. Psshhj op bakboord.. dus toch! Ik links kijken, psshhj op rechts. Hij lijkt me wel voor de gek te houden. Even dacht ik nog dat het misschien wel een walvisachtige zou zijn. Tot ik in de reflectie van het maanlicht plop zo een dolfijntje in een golf zie springen. Deze nachtshift kan niet meer stuk 🙂

01.00 de golven beginnen hoger te worden en de wind iets toe te nemen. De autopilot krijgt het moeilijk, ik probeer zelf even te sturen maar dat is niet te doen! In het donker zijn zo weinig referentiepunten en de golven sleuren de boot alle kanten op. Dan zit er maar 1 ding op voordat het nog harder gaat waaien: Koen wakker maken en samen het grootzeil toch helemaal weghalen. Hij stond direct klaar naast zn bed en dit keer ging ik naar voren. Wat zijn we toch een goed team:) ik kan daar echt blij van worden. Terwijl hij de boot zo goed als in de wind houdt, probeer ik mijn evenwicht te bewaren en het zeil op te doeken. Het voelt best lekker om fysiek even wat te doen! En wat een verschil, hij vaart weer als een zonnetje. Ik zit vol adrenaline, koen gaat nog even verder slapen. Ik denk dat ik hem maar wat langer laat liggen. Zo lang ik klaar wakker ben kan ik toch niet slapen en dat haal ik later wel weer in. Bovendien is het een prachtige nacht, wat warmer dan afgelopen nachten en het lukt me geloof ik voor het eerst echt eindelijk om ook snachts te genieten! We surfen van de golven af.

Even later ben ik erg blij dat we zo snel gehandeld hebben met het grootzeil, de vlagen nemen nl weer toe tot wel 38 knopen!

Ik heb koen bijna 1.5 uur langer laten slapen en om half 4 kruip ik in bed. Ook ik mag langer slapen en rond 8 uur maakt koen mij weer wakker. Het gaat buiten flink te keer en ik betwijfel of ik iets geslapen heb. Had op een gegeven moment maar pianomuziek opgezet om iig een beetje te ontspannen. De wind is tegen de 35 knopen en er zijn hoge golven die de boot af en toe flink opzij zet. Van achter ook grote joekels die ons optillen en ons in een dalletje gooien. Ik vind het niet zo leuk meer en de autopilot ook niet. Voor het eerst maakt ie zorgwekkende geluidjes. Chagrijnig kleed ik me moeizaam aan en neem het roer over. Dat gaat eigenlijk best lekker! Het zonnetje begint eindelijk lekker te schijnen. Ik houd mn pak wel aan want af en toe komt er een gigantische golf over de kuip heen. Ik begin er de lol van in te zien. Zo goed mogelijk van de golven afsurfen en voor golven in de kuip op tijd wegduiken. Boem 123 flashh, er zit een vertraging in de douche die over me heen komt nadat een golf tegen de zijkant vd boot knalt. Muziekje aan en meekrijsen met Let it gooo. Stiekem hoop ik wel dat de wind echt wat gaat afnemen! Af en toe probeer ik de autopilot uit wat best aardig gaat, maar af en toe een harde tik waar ik de rillingen van krijg. Moet er niet aan denken om alles zelf te gaan sturen!!!

Rond half 12 ga ik weer in bed liggen en om half 4 staat Koen beduusd en onze hut: “ik kan wel janken, de autopilot doet niets meer” Shit, precies wat ik al vreesde, op een of andere manier had ik iets verwacht vandaag. Er had na het lekkere gevoel eerder die nacht een knoop in mn buik genesteld, ik voelde al iets aankomen.
Koen was helemaal van zijn stuk gebracht. “Het enige onderdeel aan boord wat gloedje nieuw was en waar ik alle vertrouwen in had is gewoon stuk!” Hij kon het maar niet geloven. En het gevolg drong langzaam tot ons door. Nog 256 mijl… zelf sturen… het roer geen seconde loslaten. Zelfs omstebeurt eten… niet plassen tijdens je wacht, geen boekje lezen. Het wordt sturen en slapen. Tot we er zijn.

Ik kon alleen maar positieve dingen bedenken. Ik ben zoo blij dat we allebei de hele tocht zo fit zijn,dat koen niet zeeziek is, dat de zeilen niet scheuren, dat de motor start wanneer het moet, dat we zo goed gekookt hadden van te voren. Dat we goed slapen en de wind weer wat is afgenomen. Daar hadden we idd echt geluk mee. Geen overslaande golven en opspattend water in de kuip, zodat we wel droog blijven tijdens het sturen.

We halen de zeilen weg en al dobberend halen we het roer eraf om de autopilot te ontkoppelen. Halen hem open en idd… de band is afgescheurd. Niks mee te beginnen.

Plan B, de oude autopilot er op zetten en direct op de accu aansluiten. Vol goede moed gingen we aan de slag. Ik probeerde de boot zo rustig mogelijk te sturen terwijl koen ondersteboven de bakskist induikt. Alles moet eruit inclusief planken. We hadden het heel ver weg gestopt met het idee never nooit deze toch nodig te hebben, dus toch…

3 kwartier later zat de oude autopilot erop, zetten we de stroom aan en begon er hoopvol een lampje te knipperen. Ik druk op auto en er klinkt een dof piepje… Shit… we hebben eigenlijk een dikkere stroomkabel nodig denken we, maar die hebben we niet. Klotezooi, nog 2.5 dag varen en alles zelf sturen. We kunnen het nog niet geloven. We eten wat en maken ons klaar voor de nacht met thermokleren, fleecedekens en een luisterboek van Baantjer.

Nacht 5 en dag 6, zonder auto pilot.

Koen is echt flink van zijn stuk gebracht. Zijn eerste wacht kom ik bij hem liggen en kletsen we wat. Het is echt een hele mooie nacht zonder hoge golven en genoeg wind om alleen op de genua zo een 5 knopen te varen. We weten nog niet hoe lang we het sturen in een wacht volhouden en besluiten iig 1.5 uur te proberen, dan kan je precies 2 hoofdstukken Baantjer luisteren:). We spreken een klopgeluid af om de ander wakker te maken als je het niet meer trekt. We wisselen af en om 11 uur ga ik in bed liggen. Om half 2 word ik wakker en koen trok het eigenlijk nog steeds wel! Ook ik stop Baantjer in mijn oren en hou het tot half 5 door. Zo gaat het best aardig, shifts van 2.5 a 3,5 uur! Om 8 uur roept koen enthousiast: de zon is op en er zijn heel veel dolfijnen!!! Dat is nog eens fijn wakker worden, wow!

Het voordeel van zo intensief sturen is dat we daarna zo moe zijn dat we slapen als roosjes. De tijd vliegt, slapen sturen slapen sturen. Kan niet wachten tot we er zijn! En dan… hoe laten we dat ding ooit fixen in westafrika??? Zorgen voor later, zien we dan wel! Koen kan het wat moeilijker loslaten en maakt zich zorgen, hoe komen we daar in godsnaam aan een nieuw onderdeel? We verzinnen wel wat…

Het is een prachtige dag en we wisselen door wanneer we geen zin meer hebben om te sturen. We eten pizza uit de oven, doen omstebeurt een heerlijke blotebillendiscodouche met een pannetje water op het vuur en voelen ons weer als herboren. Ruimen op, proberen de boot zo goed als het kan wat schoon te maken (hoe doen we dat straks eigenlijk zonder stromend water vanaf een kade?). Alles zit onder roodoranje klodders zout. De vlag staat stijf en is rood oranje blauw, weet niet welk land dat is?!

Warmen weer pasta op, dit keer met verse courgette en tonijn. Mmm. Ohja tonijn uit blik, want koen durft de lijn niet uit te gooien want stel je voor straks vangen we wat haha. Geen zin in fileerkunsten in deze golven en zonder autopilot. Ik kan me er wel in vinden.

Nacht 6 dag 7, aankomst in Dakar, Senegal!!

Vlak voor we de nacht in gaan halen we het zeil weg en besluiten we te motoren. De zeilen slingerden alle kanten op. De wind komt te veel van achter en is te zacht om morgen met daglicht aan te komen. Normaal vinden we dat niet echt een probleem maar in dit geval zijn we het allebei eens dat dat wel zn voordelen heeft. Hoe betrouwbaar zijn de kaarten en de pilot bijvoorbeeld? Er is geen haven, maar wel een aangewezen ankerplek. We zien op de kaart best wat scheepswrakken liggen en we verwachten ook wel drukke vissersactiviteit.

Net voordat de zon ondergaat zie ik nog 2 grote zwarte vinnen, vermoedelijk een grote haai! Helaas zijn die heel schuw en zien we hem niet nog een keer.

Ik zou als eerste gaan slapen, maar toen ik Koen zijn gezicht zag besloot ik de wachten om te draaien. Sturen op alleen de motor is nog kutter en ik zag de frustratie en verbeten blik op zijn gezicht, hoewel hij dacht dat het nog best wel ging.

We houden het sturen op de motor minder lang vol en ik probeer het naar de 2.5 uur te rekken. Van zittend sturen krijg ik lamme armen, van staand sturen stramme en verzuurde benen. De luisterboeken zijn fijn, totdat Roal Dahl ineens 2 nare verhalen heeft geschreven waar niet echt een duidelijk happy end aan zit. Zat zo in de verhalen dat ik er misselijk van ben. Gadver en dat op dit moment. Ik haal het gas eraf en koen is gelijk wakker door het veranderde geluid, hij zegt amper geslapen te hebben. Wat is dat toch deze laatste nacht?

4.30 Net nadat ik in een diepe slaap was weggedommeld hoor ik heel ver weg wat paniekerig mijn naam. “Iris! Pak nu Navionics! Hoe diep is het hier? We hebben ineens nog maar 7 meter onder de kiel!” Zijn we vergeten voldoende in te zoomen net als team Vestas bij de Volvo Ocean? Ik heb niet veel trek in een ‘wouterverbraakje’ en op een onverwachts rif te knallen. Zonder al te veel na te denken ren ik in mn onderbroek naar de kaartentafel en zoom in. Niks te zien. Nog verder ingezoomd. Ehm schat, het is hier minstens 2000 meter diep. Ohw.. oeps.. sorry! Haha een goede grap van een walvis of haai of schol vissen die even gezellig een paar meter onder onze dieptemeter is gaan chillen. Opgelucht halen we weer adem en ik kruip weer in mn warme bedje.

7.00. Ik moet van heeel ver weg komen. Ik hoor de motor draaien, maar weer op lage toeren, zou er weer wat zijn? Oh shit het is mijn beurt. Nooo kreun. Dit voelt als de slechtste keer opstaan ever. Buiten tref ik Koen als een in elkaar gekropen vogeltje aan. Die heeft het volgens mij uit zijn tenen moeten halen om mij nog wat te kunnen laten slapen. We vallen allebei bijna om van vermoeidheid, het zelf sturen heeft er echt duidelijk ingehakt. Ik moet koen beloven dat ik hem wakker maak als het echt niet gaat. Ik hoop echt dat hij wat bijslaapt.

Om mezelf een beetje wakker te krijgen laat ik vrolijke meezingmuziek door mijn koptelefoon klinken. Ik heb één groot voordeel en dat is dat mijn grote vriend als een koplamp opkomt en zn stralen door de zanderige lucht heen perst. De zon! Ohja die bestaat ook nog:). Dat was ik bijna vergeten, deze nacht voelde zo lang. En er zijn meer vriendjes die de zon begroeten!! In de verte zie ik allemaal dolfijntjes springen, precies in de weerspiegeling van de zon in het water. Wow wat is dit prachtig.

Met vlagen voel ik een warme lucht van land komen. Het heeft een specifieke wat rokerige geur en volgens mij heb ik hier meerdere malen over gelezen: de geur van land, de geur van Afrika!!! Het komt nu echt dichtbij. Hier heb ik zo vaak van gedroomd. Het dringt langzaam tot me door. Terwijl ik dit typ springen de tranen in mijn ogen. Het zal ook wel wat met vermoeidheid te maken hebben, maar dit zijn dikke tranen van geluk. Er is nog geen stipje land te zien, maar ik voel het! Ik ruik het! Volgens de plotter is het nog 30 mijl, nog zo een ruim 5 uur varen. Ik vind het sturen ineens een stuk minder erg en mn vermoeidheid lijkt te smelten als sneeuw voor de Afrikaanse zon:) Het einde is in zicht.

Met nog 15 mijl te gaan wordt het steeds drukker met piroques, gekke langwerpige bootjes met 1 mannetje en een motor achterop die af en toe volledig in de golven verdwijnen. De geur van het land wordt steeds sterker en de contouren van het land steeds meer zichtbaar. We moeten nog helemaal om de punt van Dakar heen varen en koen gooit toch nog even deze reis de vislijn uit 🙂

Aan het eind van de middag zien we wat mastjes verschijnen in een soort baai. Er liggen veel verwaarloosde boten, volledig ondergesneeuwd met oranje sahara zand. Een paar hebben geen mast en lijken een nieuwe functie als vogelbroedplaats te hebben gekregen. 1 boot ligt half gezonken voor anker. Gelukkig liggen er ook wat fittere boten tussen. Bij eentje wappert zelfs een Nederlandse vlag! We zoeken een plekje uit en droppen het anker. Er komt een motor bootje op ons af. Zou hij iets van ons willen? In ons beste Frans verstaan we dat hij van ‘de zeilclub’ is en als taxi fungeert voor de jachten. Voor het inklaren kunnen we pas 2 januari terecht en morgen is er een big party met oud en nieuw, vertelt hij met een grote glimlach waarbij zijn blinkende witte tanden tevoorschijn komen. Dat voelt als een warm welkom en we besluiten vandaag lekker aan boord te blijven. Een ankerbiertje, grote schoonmaak aan boord, lekker eten en vroeg naar bed. We zijn beiden volledig gesloopt, maar zeer voldaan.

IMG_0002IMG_0024

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Francisca schreef:

    Wat een fantastisch verhaal Iris. Ik lees het als een spannend boek. Wat maken jullie vreselijke dingen mee zeg! Aan de andere kant is het zo mooi te lezen hoe dicht jullie bij elkaar staan. En dat de dag elke keer weer goed wordt als jullie dolfijnen zien. Geweldig!
    Liefs,
    Francisca

  2. Nita Dijkshoorn-Baldi schreef:

    Fantastisch Iris en Koen dat jullie dit samen doen!
    Indrukwekkend allemaal! Heel mooi
    Verhaal💕moest ook een traantje laten bij het lezen van je dikke tranen van geluk, geur van Afrika, dat je dat voelde. Zo mooi!
    Wens jullie een hele mooie tijd toe!
    Dikke brasa, Nita.

  3. Anoniem schreef:

    Hoi Iris en Koen

    Wat een avontuur, een gewedige ervaring. Spannend en bijzonder.
    Geniet ervan,

    Lieve groet Pieter en Anita
    (Ouders Jasper :-))

  4. Dennis schreef:

    Wat een leesplezier!

  5. Libbrecht Erik schreef:

    Machtig mooi, als jullie relatie dit doorstaat zijn jullie goed voor nog eens 50 jaar samen, proficiat fijne mensen.
    Erik

  6. Libbrecht Erik schreef:

    hoi Iris, waar blijft de rest van je verhalen?

    1. Iris schreef:

      Hee Erik! Ik moet eerlijk bekennen dat ik heel veel concepten op mijn laptop heb staan, maar het er niet van komt om ze af te schrijven en naar een café met internet te gaan… maaar het komt eraan:) ik zal je een link sturen van polarsteps waar ik iedere dag een verhaaltje op schrijf! Groetjes Iris

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s