De druppel van de droom

on

2015-07-28 23.56.38.jpgVeel mensen hebben dromen, nog onvervulde verlangens. Soms blijft het bij dromen, en soms worden ze werkelijkheid. Mijn dromen schreef ik vroeger altijd op achterin mijn dagboek. Ik ben ervan overtuigd dat het opschrijven van mijn diepste dromen de kans op een daadwerkelijke verwezenlijking vergroot, de kracht van het geschreven woord. En na het lezen van het zoveelste positief denken boek, ben ik dat mijn C.I. gaan noemen, mijn Curriculum Imaginair. Het waren voornamelijk dromen waarvan ik hoopte dat die ooit op mijn C.V. (Curriculum Vitae) zouden verschijnen.

Mijn kleinemeisjesdroom was duidelijk; dat was flottielje schipper worden in Griekenland. Nadat die droom was vervuld, werd het troebel en lukte het niet om concreet een nieuwe droom op te schrijven. Ik voelde wel een soort vreemd diep verlangen, maar wat ik er precies mee wilde, wist ik nog niet. Wat ik wel wist, was dat ik eigenlijk iedere keer dat ik mijn ogen sloot, met mijn gedachten op het water zat. Het pure gevoel van totale vrijheid. Na mijn afstuderen bleven er puzzelstukjes bij komen. Elke keer een soort denkbeeldige druppel die zorgde voor een bepaalde kriebel in mijn buik en bij elkaar er uiteindelijk voor gezorgd hebben dat we straks 9 maanden op reis gaan.

Tijdens mijn studententijd ben ik meerdere keren met de Race of the Classics meegevaren en mocht ik een zeilboot mee overvaren van Nederland naar Spanje. Twee keer vijf dagen op zee, een tussenstop in Plymouth en door naar La Coruna. Een onvergetelijke bewogen reis met alle mogelijke weersoorten en in de verte een walvis. Soms vraag ik me af of mijn herinneringen wel juist zijn of misschien de werkelijkheid te veel romantiseren. De minder mooie momenten zijn nou eenmaal makkelijker te vergeten dan die van een dolfijnenshow…

Een andere druppel was mijn trainingsweek in Griekenland waar ik Koen leerde kennen. Heel cliché, verliefd geworden op mijn zeilinstructeur… We bleken, echt heel gek, allebei nogal van zeilen te houden en spraken voorzichtig onze dromen voor de verre toekomst uit.

Langzaam kwam ik tot het besef dat mijn ouders al jaren een kajuitjacht hadden en dat ze het zelfs waardeerden als wij een weekendje met hen mee gingen. De liefde voor kajuitjachtzeilen en het bijbehorende gevoel van vrijheid werd groter en groter. De boot was zo een beetje de enige plek waar ik echt goed kon ontspannen.

2015-07-20 22.57.05In de zomer van 2015 kregen we de kans om twee weken in Denemarken te varen, dat smaakte echt naar meer. Wat me het meest is bijgebleven is een uitstapje naar het Zweedse eiland Hallands Vaderö. Hier hadden we echt het alleen-op-de-wereld gevoel. In een prachtige natuur voor anker, bbq op een strandje en een groepje zeehonden op een rots die ons wat verdwaasd aankeken.

De tocht naar de Kanaaleilanden van afgelopen zomer was echt de druppel die onze droom in beweging bracht. Afgelopen zomer hebben we samen met mijn ouders hier twee weken rondgevaren. Deze eilanden liggen voor de kust van Frankrijk en vormen een zeer uitdagend gebied, waar vooral het getij voor grote uitdagingen kan zorgen. Het waren voor mij totaal onbekende eilanden en ik had geen idee wat we ervan konden verwachten. Mijn vader was er wel al eerder geweest en was vooral enthousiast over ‘de race of Alderney’, een berucht stuk zee waar de stroming wel tot 10 knopen kan oplopen. (Normale bootsnelheid is ca. 5 knopen) Het was in alle opzichten een uitdagende vakantie. Van een gescheurde fok, een lekkende dieseltank en een kapotte autopilot, tot aan de wind die continu de verkeerde kant op draaide. Elke dag maakten we wel 10 plannen, en voerden het 11e uit. Soms vertrokken we midden in de nacht, zodat we met de stroom mee konden varen en op tijd bij de volgende bestemming aankwamen. Hoe gek het misschien ook klinkt om dit vrijwillig in je vakantie te doen, wij voelden ons er opvallend comfortabel bij. Oplossingen bedenken in het moment, samen schakelen en direct uitvoeren, ook dat smaakte naar meer. Zelf oesters vangen, indrukwekkend verval in havens, dolfijnen, palmbomen, avontuur, maar ook de nodige ontspanning. Na deze vakantie trokken we twee conclusies: 1. Twee weken is veel te kort, en 2. Een race tegen de klok is je grootste vijand. Het avontuur begon te kriebelen. Hoe zou het zijn om echt voor een lange tijd op het water te verblijven?

Uiteindelijk heeft mijn nieuwe droom een vorm aangenomen van een lange zeilreis waarin ik samen met Koen de wereld ga verkennen. Nieuwe gebieden ontdekken, onbekende wateren bevaren en nieuwe mensen ontmoeten. Een compleet andere leefstijl uitproberen en een poging doen om te leven zonder tijdsdruk, prestatiedrang en andere Westerse dagelijkse bezigheden. Leven in het moment, met zoveel mogelijk flow en daar hopelijk extreem van kunnen genieten. Ergens in het najaar van 2016 hebben we de knoop doorgehakt, we gaan! Begin september zullen we vertrekken vanuit Frankrijk…

 

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Monique schreef:

    Hoi Iris, geweldig dat jullie deze droom waar gaan maken! Ik volg graag je blog en hoop over een aantal jaren, als mijn puber zelfstandig is, hetzelfde te doen. In de tussentijd heb ik een andere droom waargemaakt, een eigen onderneming starten, daar geniet ik nu nog even van. Heerlijk, dromen & doen!
    Ik wens jullie een behouden vaart, veel plezier met het maken ban mooie herinneringen!
    Hartelijke groet uit Breda,
    Monique

  2. Francisca schreef:

    Prachtig geschreven Iris. En je hebt helemaal gelijk. Leef nu!
    Wij gaan zometeen met een camper op vakantie richting Frankrijk. Ben zeer benieuwd naar ons eigen avontuur! Lieve groetjes ook voor Koen xxx

    1. Iris. schreef:

      Dank en wat leuk! Veel plezier daar!! Xx

  3. Ank schreef:

    Met jouw mooie droom heb je mij ook geïnspireerd. Willem en de camper zijn bijna klaar voor 5 weken Zweden! Dank!

  4. Maaike schreef:

    Wouw!
    Ik kijk nu al uit naar jullie avonturen via de blog!
    Dikke knuffel

  5. Lex schreef:

    Beste Iris,
    Als wel de afspraak om elkaar over 10 jaar weer te ontmoeten samen na komen dan hoop ik dat wij elkaar in Croatie zullen zien.
    Het was inspirerend om je te ontmoeten.

    Groeten Lex

    1. Iris. schreef:

      Haa Lex! Dat was zeker inspirerend, en die date die staat!! En ergens eerder in die 10 jaar lijkt me ook wel gezellig, hoor 🙂 Groetjes Iris!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s