De bubbelverdubbelaar

Al zo lang ik me kan herinneren vraag ik me af waarom mensen doen wat ze doen. Waarom ik doe wat ik doe. Waarom we denken wat we denken. Waarom ik denk wat ik denk. In de tweede klas van de middelbare school werd mij de term referentiekader uitgelegd. Naast dat ik het een prachtig woord vond, kon ik mij ook helemaal vinden in de inhoud. Heerlijk helder, kaders waarbinnen ik mezelf kon plaatsen. En kon begrijpen wat de bedoeling was, wat mijn rol was en zou kunnen zijn in het onbekende leven daarbuiten. In die tijd als puber een zeer welkome verheldering. Een referentiekader als algemene samenhang van factoren die bepaalden hoe ik mijn werkelijkheid ervaarde. Later zou ik erachter komen dat die hokjes en het benadrukken daarvan ook juist voor belemmeringen kon zorgen. En dat die werkelijkheid subjectief en vervormbaar is, en dus voor iedereen anders kan zijn. Ik probeer een anti-hokjes-denker te zijn en objectief naar mensen en situaties te kijken. Ik ben erachter gekomen dat ik liever niet in hokjes denk, maar in bubbels. En dat elk inspirerend persoon of nieuw inzicht voor mij kan fungeren als een bubbelverdubbelaar.

Mijn eeuwige nieuwsgierigheid resulteert in een niet te stillen honger naar andere bubbels. Ervaren, doen en meemaken, zodat ik de wereld weer een stukje beter begrijp. Het besef van het bestaan van een bubbel maakt dat ik mij beter in anderen kan verplaatsen en beter begrijp hoe anderen in elkaar zitten. En dat is één van de redenen waarom ik werken in het onderwijs zo ontzettend leuk en inspirerend vind.

Zo waren er eerstejaars studenten die zich niet konden voorstellen dat er in Nederland mensen zijn die niet aan de Nederlandse Norm voor Gezond Bewegen (NNGB) voldoen. “Maar 30 minuten per dag matig intensief bewegen, dat haalt toch iedereen?!” Hun mond viel van verbazing open, ze konden het zich bijna niet voorstellen. Zonder deze kennis wordt het lastig om vanuit je eigen bubbel anderen te begrijpen en voor andere doelgroepen het leven een stukje mooier te maken.

Voor een afstudeerproject heeft een studente zich verdiept in de bubbel van laaggeletterden (maar liefst 1,3 miljoen mensen in Nederland!). Naar aanleiding van haar onderzoek heeft ze een visueel menuboekje voor Jumbo ontwikkeld, zodat deze doelgroep gemakkelijker gezonde voeding weet te vinden in de supermarkt. Voor mij een perfect voorbeeld van een echte bubbelverdubbelaar.

Wat ik ook prachtig vind, zijn de derdejaars studenten uit ‘mijn klas’. Zij lopen een half jaar lang stage, verspreid door het hele land. Ik heb de eer om hen overal op te mogen zoeken en te aanschouwen hoe zij aan het bubbelen zijn. Nieuwe bubbels ontmoeten, uitproberen, ontdekken en daardoor enorm groeien als mens. Tegenslagen, het gevoel hebben dat de eigen bubbel knalt, maar ook nieuwe mensen en steden ontdekken, leren omgaan met nieuwe situaties, dromen, doorzetten, keihard werken, het hoort er allemaal bij. En ik ben zo trots als een pauw op mijn bubbelvderdubbelaars.

En dan nog een tweedejaars student die mij laatst dolenthousiast vertelde over een commissie waar hij vrijwillig voor werkt. Met twinkelende ogen vertelde hij over bijeenkomsten voor vluchtelingen die hij zou gaan organiseren. Hij was erachter gekomen dat daar ook mensen tussen zitten die in hun thuisland een goede baan hadden en zelfs gestudeerd hebben. Hij wil graag van betekenis voor hen zijn en vroeg mij of ik misschien wilde spreken over health en ontwikkelingen in Nederland. Mensen die geïnteresseerd zijn in anderen en onze samenleving een beetje mooier willen maken, daar krijg ik energie van.

Hoewel hokjes denken zorgt voor duidelijkheid, kaders en houvast, biedt het ook een soort schijnbare zekerheid. Want niets is wat het lijkt, daar hoef je geen Wie is de Mol voor te kijken. Zo heeft de aflevering van Floortje Dessing terug in Syrië me ook weer op scherp gezet. We worden gevoed met berichten uit de media en internet. Mijn bubbel bestaat uit mijn connecties op facebook en andere social media die over het algemeen bestaan uit dolende dertigers met champagneproblemen. We doen aannames met de informatie die we toegereikt krijgen. Maar wat is de werkelijkheid? Daar komen we alleen maar achter door ons werkelijk te verdiepen in andere bubbels.

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Francisca schreef:

    Wat een goed en inspirerend verhaal!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s