Sail Sleep Eat Repeat – Zeilverslag CAM Race 2016

on

2016-07-21 11.37.14Op vrijdagavond 15 juli verzamelen drie leden van de vijfkoppige Woeste Willem crew op Amsterdam Centraal. Gelukkig is er in de trein richting Groningen rail-catering aanwezig, zodat we met een biertje kunnen proosten op het avontuur dat ons de komende dagen staat te wachten. Want dat zal het zeker worden, een avontuurlijke race van circa 390 mijl van het Groningse Lauwersoog naar Larvik in Noorwegen.

Na een heerlijk nachtje in de haven van
Lauwersoog komen Harrie en Stijn aan boord, helemaal klaar om met zijn allen naar het palaver te gaan. Alvast een beetje sfeer proeven en luisteren naar wat de voorzitter van de CAM Race ons te vertellen heeft. Gelukkig worden er geen nieuwe dingen verteld, we blijken tot in de puntjes voorbereid. Hij noemt het een ‘Race to discover’, waar ik mij helemaal in kan vinden. Een meerdaagse race waarin we zeker nieuwe avonturen gaan beleven en herinneringen voor het leven aan gaan maken.

20160716_112707Zaterdag 11.30 – Palaver aan boord. Onze bemanning bestaat uit vader Harrie, zoon Stijn, dochter Mirthe en bofkonten Japser en Iris. Met name schipper Harrie heeft geweldige voorbereidingen getroffen voor deze race. Voor een goed staaltje verwachtingsmanagement nemen we de enorme uitrustingslijst, de globale planning, het weerbericht en de stroomkaarten door. Wat voor wachtschema zullen we hanteren? Hoe ziet de start en uiteraard, ook al is het nog wat ver weg maar daarom niet minder belangrijk, de finish eruit? Wat voor apparatuur hebben we aan boord? De tactiek wordt doorgesproken en we eindigen met de puntjes op de i. Waaronder het verplicht vullen van de waterbag voor 9/10e (zodat deze nog blijft drijven wanneer deze over boord mocht gaan, weer wat nieuws geleerd).

Zaterdag 14.00 – Veel reuring in de haven. Er heerst een voelbare gezonde spanning. Schippers en crew die zich klaarmaken voor vertrek. Oude bekenden die elkaar tegenkomen, een steigervisser die kinderen uitlegt hoe je in de haven vissen kunt vangen en veel familie die de vloot komt uitzwaaien. Bart, de schipper van de Batfish (J133) die naast ons ligt, entertaint met stoere mannenverhalen. Aan boord eten we verse vis uit de haven en proberen we nog wat uit te rusten voordat de race losbarst. Sommige van ons hebben een wat zware laatste werkweek gehad en kunnen nog wel wat slaap gebruiken.

Zaterdag 16.00 – Om ons heen worden de laatste klussen gedaan. Het is leuk om te observeren wat er om mee heen gebeurt. Een meeuw pikt een visje op uit het water, een paar boten verderop klinkt “I’m sailing” uit de speakers, er hangt een gemoedelijk sfeertje. Onze go-pro wordt uit de verpakking gehaald, er vliegt een drone hoog boven de haven, mensen worden in masten gehesen. Kinderen komen hun stoere papa’s gedag zeggen, het lijken voor het grote deel mannelijke deelnemers te zijn. Er staat een aardig windje uit het westen, ik vraag me af of die ook echt nog gaat afnemen zoals de weerkaarten ons lijken te vertellen. Wat een contrast met afgelopen weken. Het dringt langzaam tot me door: Ik ben weer aan boord, de hectiek laat ik lekker thuis.

Zaterdag 18.13 – De motor wordt gestart. Klaar voor het vertrek uit de haven, op naar de start! We zijn ruim op tijd en het idee is om de aanloop naar de startlijn een keer te oefenen. Aan stuurboord in de geul aankomen, overstag gaan en dan over bakboord zo voor iedereen langs. Dat is het plan… bijna gelukt. Het is ons even ontgaan dat de wind veel gunstiger staat dan verwacht en we gewoon over stuurboord richting de eerste boei. Desondanks hebben we toch een redelijke start te pakken. De stroming staat wel ongunstig, waardoor iedereen toch moet opkruisen in de geul. Het is een mooi gezicht, het veld zo dichtbij elkaar.

20160716_184336

Zaterdag 20.30 – Wat is het prachtig op de Waddenzee. Vlak achter ons duikt een zeehondje op dat ons gedag komt zeggen. Wel koers blijven houden, scherp blijven! In de TSS wordt het langzaam donker, af en toe laat een bijna volle maan zich zien. Toch best spannend weer om zo in het donker te varen op deze snelweg. Komt ‘ie op ons af? Draait ‘ie nou bij? In het tweede deel van de TSS valt de wind wat weg…. Saai! Normaal gesproken zouden we nu de motor al lang bij gezet hebben, maar ja het is nou eenmaal een race, dus
dat is uitgesloten. Gelukkig trekt de wind na een paar mijl weer aan. Never a dull moment; we varen regelrecht een mistbank in.

Ook dit houdt gelukkig niet lang aan, het zicht trekt weer bij en de witte lichtjes voor ons lijken dichterbij te komen! Langzaam veranderen de witte lichtjes in twee rode, we hebben ze ingehaald! Zouden we nu 1e liggen? Om 2 uur ’s nachts zit mijn shift er op. Ik heb 4 uur de tijd om even wat uit te rusten.

20160717_072544
Nog een flink stuk te gaan

Zondag 6.00 – Gewekt door Stijn, het zonnetje schijnt! We varen richting een windmolenpark in aanbouw, waar we omheen moeten. De windmolens liggen deels in de mist, slechts de wieken komen er één voor één bovenuit, wat er best maf uit ziet. Meerdere schepen worden opgeroepen door ‘guard vessel Aquarius’ met de mededeling dat ze veel te dichtbij komen. De ‘PhiDelta’ wordt meerdere keren opgeroepen, maar lijkt de marifoon niet te kunnen horen.

windmolenpark
Boven de mist steekt het windmolenpark uit

Zondag 9.00 – We zijn het windmolenpark gepasseerd, we gaan als een speer. We hebben al bijna 80  mijl gevaren. En hoewel dat best redelijk lijkt, we hebben er nog 310 te gaan. Val nu wel echt bijna in slaap achter de kaartentafel. Gelukkig is Mirthe wat eerder wakker, waardoor ik wat eerder mijn bed in kan.

Zondag 14.00 – Wakker gemaakt voor mijn wacht. Hm, wat zal ik eens gaan eten? Mijn buik weet het niet helemaal. Laat ik maar beginnen met een cup-a-soup. Die lijkt er goed in te gaan, ik krijg trek in meer. Maar wie gaat de quiche in de oven zetten? Er staat een rare, onprettige ruimewind-tegenstroom deining, die ervoor zorgt dat niemand echt zin heeft om naar binnen te gaan. Het eerste ‘waarom-doen-we-dit-ook-alweer-moment’ is aangebroken.

Maandag 0.00 – Wacht zit er op, gaat snel 2 uurtjes, nieuwe wachttijden. Heerlijke macaroni opgewarmd (gemaakt door Maaike). Met Mirthe gekletst. We gaan lekker, varen met een snelheid van zo een 6,5 knoop richting Thyboron. Voel me weer fit! Lijkt erop dat ik even een dagje nodig had om in te slingeren. De nacht die valt, het is bijna helemaal donker. Achter ons zitten een paar rode lampjes. Nu even lekker 3 uurtjes liggen.

heksje wolkje
Een heksje in de wolken 🙂

Maandag 3.00 – Land in zicht! Ohnee, oeps toch niet, we naderen de kust en het blijken grote schepen te zijn. Ik heb honger, toch maar weer lekker noedels opgewarmd als ‘ontbijt’, dat doen ze in het oosten ook, toch? Mijn buik blijkt wel wat van slag, kramp in mijn onderbuik. Mijn lichaam is toch wat van slag van deze nachtelijke activiteiten.

Maandag 05.00 – Mijn wacht zit er al weer op. 2 uurtjes gaan lekker snel. Ik voel me ondertussen aardig ‘ingeslingerd’. Al moet er denk ik toch wat meer eten in mijn lichaam.

Maandag 08.00 – Pfoee… toch een taaie om op te staan, zeg! Na een uur met mijn zeilbroek op mijn enkels buiten te hebben gezeten hijs ik hem toch maar helemaal op. Wat voel ik me sloom! Ondertussen hebben we telefoonbereik, omdat we vrij dicht onder de kust van Denemarken varen. Maaike die goed geïnstrueerd is met wind en stromingsites, houdt ons thuis goed in de gaten en geeft ons de benodigde informatie door. De koers door het Skagerak wordt uitgezet, zodat we zoveel mogelijk stroom kunnen meepakken.

20160718_223634
Signaal?

Maandag 9.30 – Wind neemt toe (5bft) , en onze snelheid ook (7,5 kts). Jasper bakt heerlijke eitjes als ontbijt voor de bemanning die wakker is. Langzaam wordt de andere bemanning wakker, zodat ik weer even kan gaan liggen.

Maandag 13.00 – Pfoe… wordt weer doodmoe wakker. Het lijkt wel of mijn lijf het steeds lastiger vindt om weer in de ‘aan-stand’ te komen. Mijn lichaam wordt steeds luier,  Mirthe maakt gelukkig heerlijke pannenkoeken wat het opstaan wel wat aangenamer maakt. Jasper volgt met een voortreffelijke tonijnsalade, wat weer wordt aangevuld met lekkere pantosti’s van Mirthe. Sail, Sleep, Eat, Repeat. Aan dit leventje kan ik wel wennen.

Maandag 16.30 – Langzaam komt iedereen weer tot leven. We varen met steady 6 knopen het Skagerak in, de finish komt langzaam in zicht! De zon komt door, eindelijk een knalblauwe lucht. Ik besluit toch nog maar even in bed te gaan liggen en mijn rust te pakken, om 6 uur begint namelijk alweer mijn shift.

Maandag 21.00 –  Ze hebben me laten slapen. Ik word helemaal uitgerust uit mezelf wakker, heerlijk! De afstand naar de finish is nog zo een 70 mijl. Als het zo doorgaat komen we morgenochtend al in Larvik aan!

Maandag 22.00 – Hmm.. de wind kakt wat in! Volgens de verwachtingen komt er mogelijk een windwak vannacht. De stroomkaartjes worden nogmaals uitvoerig bestudeerd. We sturen de koers iets bij, zodat de snelheid toch weer lekker richting de 6 knopen gaat. Met deze snelheid zijn we vannacht rond 3 uur bij ons volgende waypoint en is het da20160718_213111n nog zo een 30 mijl tot aan de finish! Een mooie zonsondergang wordt direct opgevolgd door een heldere fel schijnende (bijna) volle maan. De venijnige golfslag (stroom tegen wind) is inmiddels verdwenen, het ziet er rooskleurig uit!

Dinsdag 01.00 – Shit.. de wind valt volledig weg. Blazen naar achter helpt helaas niet. Heb even overwogen om vanaf de punt naar achter te rennen, echter heeft dit alleen zin als ik ook zo hard mogelijk van de boot af spring. En daar is het helaas net iets te koud voor. Het dobberen is echt ellendig en frustrerend. Normaal gesproken hadden we de motor al lang bijgezet, maar we zijn nu eenmaal met een wedstrijd bezig en daar hoort de motor niet bij. Marifooncontact met de Duende II bevestigt dat ook zij gefrustreerd liggen te dobberen, wel wat meer richting de finish.

Dinsdag 04.00 – Arghh wat een drama, nog steeds geen zuchtje wind! Gelukkig hebben we nog één knoop stroming mee. We vragen ons af of andere boten ook in dit windwak zijn beland. En of er boten zijn die voor de noordkant van het Skagerak hebben gekozen en wellicht stroming tegen hebben. Achteruit dobberen lijkt me het toppunt van frustratie. Met die gedachte valt het met ons misschien nog wel mee. Jasper is het enige bemanningslid dat kan genieten van deze rust, midden op zee. Hij helpt ons zelfs herinneren dat je op dit moment ook kan werken in een fabriekje in Bangladesh onder mindere omstandigheden. Hoewel we hier een beetje om moeten grinniken heeft hij natuurlijk wel een punt. Het lijkt er op dat we de situatie moeten accepteren zoals die is. Frustratie is verloren energie. Daarnaast is er echt een prachtige zonsopkomst. Ik heb de lucht nog nooit in zulke mooie kleuren gezien. Toch overweeg ik nog een offer aan een of andere weergod. Hopen op een briesje, een vlaagje, een zuchtje, iets! Het is tot slot wel een race waar we aan deelnemen. Daarnaast moeten we onze verwachtingen van de eindtijd flink bijstellen, met deze snelheid halen we de finish voor woensdagavond niet eens. Is dit nu het beruchte en onstuimige Skagerak?

20160719_043000_Richtone(HDR)
Zonsopkomst…

Dinsdag 05.10 – Hoera, een zuchtje wind! Bizar hoe blij een mens kan zijn met 6 knopen wind… We bereiken een topsnelheid van maar liefst 2,8 kts. Wiehoe! De verwachtingen worden hier aan boord vrij rap bijgesteld. Interessant hoe verwachtingsmanagement aan boord werkt. We krijgen direct weer wat meer energie. Dit verdomde windwak zat absoluut niet in onze planning. En dat zo een klein briesje waar we gisteravond nog van baalden, nu zo heerlijk kan aanvoelen. Turen in de verte naar nog meer wind, als water in de woestijn. Hoop doet leven :).

Dinsdag 5.30 – Langzaam warmt de zon de aarde op. Ik voel hem nu al branden, straks mijn gezicht maar eens insmeren. Krijg bijna zin om een duik te nemen. Heb echt het gevoel dat we alleen op de wereld zijn. Een paar bootjes in de verte, als hele kleine witte stipjes aan de horizon. Zo lekker om zo in het moment te leven en niets meer te maken te hebben met het dagelijkse leven. Tegelijkertijd word ik ellendig van het gedobber en het heen-en-weer-geslinger. In 3 uur tijd zijn we maar 4 mijl opgeschoten. De 6 knopen wind bleek een vlaagje. Ik besef me dat alle zeilers een menselijke behoefte hebben om de gang van zaken te controleren met allerlei apparatuur en gadgets. Om zo nauwkeurig mogelijk de verwachtingen in kaart te brengen, en de drang om te willen weten waar we aan toe zijn. Het mooie aan zeilen vind ik dat ondanks alle apparatuur en berekeningen, het weer je toch kan verrassen. Zeker op een meerdaagse tocht. En dat houdt het gelukkig ook spannend. Ondertussen hebben we nog geen bereik, nog geen idee wanneer deze ellendige windstilte ophoudt. Op de marifoon zeggen ze dat ‘ie rond 6 uur zou gaan aantrekken.

Dinsdag 9.00 – Na drie uurtjes tukken word ik weer gewekt. Geen idee van de tijd, het voelt als laat in de middag. Op het moment dat ik een quiche in de oven wil gaan zetten word ik er op geattendeerd dat dat misschien een beetje gek is als ontbijt. Dan maar een broodje. Terwijl ik lag te slapen is er een vislijn over boord gegooid, tja je moet wat als je ligt te dobberen. Binnen 5 minuten hapten er 3 makrelen!

Dinsdag 10.30 – Eindelijk weer wat wind! Gaan gelukkig weer 4,5 knoop. Pannenkoeken als ontbijt, jammie!

Dinsdag 13.00 – Tijd voor een potje Perudo, insmeren met zonnebrand, massages en eindelijk een korte broek aan! De vanochtend gevangen makreel wordt in de pan gegooid. En hoewel de bloedspetters zojuist grondig zijn weggepoetst,  wordt de vislijn toch weer achter de boot gehangen. Zouden ze met deze snelheid nog steeds happen? En jawel, binnen een paar minuten alweer beet! Dat wordt smullen.

Dinsdag 13.10 – Yes, eindelijk de 40’ graden grens bij Noorwegen over! De finish komt (weer) in zicht. Het finishformulier wordt er alvast bijgepakt. We melden ons met een grote glimlach op de marifoon bij ‘Tjoemer-radio’. Weer een mijlpaal bereikt.

Dinsdag 15.20 – De finish is nu echt letterlijk in zicht. Iedereen is wakker en in opperste stemming. Het is zo een lekker weertje dat we in zwembroek en bikini achterop het dek kunnen douchen. Het lijkt Griekenland wel! We zijn helemaal vergeten het logboek in te vullen, doordat we ons niet echt meer aan het wachtschema houden. En het waait! Wat een verademing. Op de marifoon horen we dat andere bootjes nog steeds aan het dobberen zijn in de windstilte, maar ook dat de één na de ander meldt een half uur voor de finishlijn te liggen. De Ijsvogel doet dit zelfs twee keer. De dame van de CAM-race organisatie heeft het er maar druk mee, ze herhaalt elke boodschap vriendelijk en met veel geduld heet ze iedereen van harte welkom in Noorwegen.

Dinsdag 17.30 – Hoera! Gefinisht! Wat een geweldige indrukwekkende Noorse kust. In de haven van Stavern krijgen we een warm onthaal met toeters en applaus. We krijgen een perfecte eersterangs plaats in de hoek van de haven toegewezen. Het zonnetje schijnt en er hangt een gemoedelijke, fijne sfeer in de haven. Het geeft een voldaan gevoel. Bizar hoe snel het windwak naar de achtergrond verdwijnt. Het is onder de deelnemers wel het gespreksonderwerp van de dag. “Hoe lang hebben jullie stil gelegen?” “Nou, wij gingen op een gegeven moment bijna achteruit” Wie, wat, waar en waarom welke keuzes er zijn gemaakt. Frustraties en vreugdemomentjes werden gedeeld. Aan boord wordt een megafles champagne opengetrokken. Harrie heeft voor elk bemanningslid een speech voorbereid. Over twee jaar weer! Proost!

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Den schreef:

    Wat kan je toch fijn schrijven. tof verhaal!!

    1. Iris. schreef:

      Thanks Dennis! Was de schrijfspirit even kwijt, maar geloof dat ik hem weer gevonden heb 🙂 Morgen vertrek ik richting de kanaaleilanden, wie weet dat ik daar ook wat over schrijf. Hoe is het met jou? Ben benieuwd. Binnenkort maar weer eens meeten?! Xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s