Gelukkigheid

“… en ze leefden nog lang en gelukkig!” Wie wil dat nou niet? Maar wat is geluk nu eigenlijk en ben ik in staat om de belevenis van geluk zelf te beïnvloeden? Of is het iets wat me overkomt? Soms heb ik van die dagen dat ik hier uren over na kan denken en me afvraag hoe dit bij mezelf werkt. De afgelopen weken zijn er veel nieuwe ideeën in mijn hoofd ontstaan en ik merk dat ik ze moet opschrijven om hier enige structuur in aan te kunnen brengen.

Als eerste de documentaire ‘Happy’, vol met inspirerende beelden over geluk in alle uithoeken van de wereld, wetenschap en tips. Ik heb de film nu al drie keer gezien en elke keer zie en hoor ik weer nieuwe dingen. In deze zeer inspirerende film wordt zoveel informatie gegeven over geluk, dat het lastig is om dit even kort samen te vatten. Voor mij kwam het er op neer dat de mensen die het gevoel hebben iets te betekenen voor de maatschappij, plezier hebben in het dagelijks leven, regelmatig ‘flow’ ervaren, veel liefde ontvangen van hun naasten, en dit allemaal weten te waarderen, gelukkiger zijn dan diegenen die alleen genieten van rijkdom, status en andere extrinsieke factoren.

Volgens de wetenschap wordt 50% van ons geluk bepaald door onze genen en slechts 10% door onze leefomstandigheden, zoals status, geld en carrière. De overgebleven 40% wordt bepaald door de keuzes die we maken en kan gezien worden als een vaardigheid die ontwikkeld kan worden. Ik heb het gevoel dat steeds meer mensen om mij heen hier zich bewust van zijn en bijvoorbeeld kiezen voor een baan die echt bij hen past.

Op zich klinkt dit allemaal wel als een open deur, maar toch vraag ik me af in hoeverre ik mijn keuzes in het leven hierdoor laat beïnvloeden. En of ik de enige ben die hier zo over nadenkt, of dat iedereen dat doet. De maakbaarheid van mijn eigen geluk klinkt heel aantrekkelijk, maar kan onverhoopt ook leiden tot keuzestress. Ik heb het idee dat te veel nadenken mij wel eens vergeet te laten genieten. En dankzij alle oneindige mogelijkheden, vergeet ik wel eens te waarderen wat ik eigenlijk allemaal al heb.

Brengt het opgroeien in zo een welvarend land als dat van ons eigenlijk wel meer geluk? Geld maakt wel gelukkig, maar alleen om te voorzien in de eerste levensbehoeften als eten, drinken, slapen en een dak boven je hoofd. Boven een bepaald inkomensniveau zijn de inwoners van rijke landen helemaal niet gelukkiger dan in arme landen.

Mijn belevenissen in Tanzania en Griekenland hebben mij wakker geschud. Leven met de dag en genieten van het moment. Hoewel ik er veel van heb opgestoken en er al heel wat veranderd is in mijn dagelijkse leven, lukt het me eigenlijk nog steeds niet helemaal in deze drukke westerse wereld te aarden. Ik ben bang om te leven in een bubbel van gewoontes en dagelijkse dingen en bang om er niet alles uit te halen wat er in zit. Terwijl ik ergens heus wel weet dat mij dat nooit zal gebeuren.

Om meer rust te vinden heb ik bedacht dat ik meer stil wil staan bij de kleine leuke dingen in het leven en tegelijk mijn dromen voor de toekomst in kaart wil brengen. Ik heb me laten inspireren door 365 Grateful, een project waarbij een vrouw elke dag een polaroid-foto maakte van de dagelijkse dingen waar ze dankbaar voor was. Er gebeurt soms zoveel in mijn leven en in mijn hoofd, dat ik vergeet wat voor leuke dingen er gebeuren. Ik weet nog niet wat ik met de fotoverzameling ga doen, maar het proces zelf doet me nu al goed :).

Mijn droom is om over een paar jaar de wereld rond te zeilen. Het lijkt me geweldig om mijn zoektocht naar geluk voort te zetten en te onderzoeken wat de kwaliteit van leven is op verschillende plekken in de wereld. Wat geluk betekent, hoe het wordt beleefd en wat we daarvan kunnen leren. En daar dan misschien weer boeken over schrijven, lezingen over geven en fotorapportages over maken :).

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Paul schreef:

    Hoi Iris, leuk weer eens wat van je te kezen! En hoe zit t met t geluksgevoel wat je krijgt van hardlopen? 🙂 Hier de 100 dagen er al lang opzitten natuurlijk en nu lekker aan t trainen voor de halve marathon, 14 juni in Zwolle.

    Groet, Paul.

    1. Iris. schreef:

      Hoi Paul,
      Goed bezig! Ik heb de 100 dagen niet vol kunnen maken. Er ligt nog steeds een concept klaar voor een blog hierover, maar het lijkt erop dat ik de juiste woorden ervoor niet echt kan vinden… Er komt vast binnenkort een blog over motivatieproblemen en plezier in sporten 🙂
      Succes met je marathon!
      Groetjes Iris

  2. christi schreef:

    Fijn stuk iris! Kwam spontaan weer even een kijkje nemen op je site:)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s