Besneeuwd naar Tanzania!

sneeuw tanzania

Terwijl ik de sneeuw hoor kraken onder mijn voeten zie ik een vader zijn schaterlachende kinderen op een sleetje naar school toe trekken. Mensen glimlachen begripvol naar elkaar terwijl ze met een grote sneeuwschep hun oprit sneeuwvrij proberen te krijgen. Een baby met zijn mondje open ziet voor het eerst in zijn leven de witte vlokken vallen en een hond huppelt vrolijk met het gezinnetje mee. De zon komt op in winters Amsterdam en haar inwoners komen langzaam tot leven.

In een braaf tempo volgen volledig geconcentreerde fietsers elkaars sporen. Mensen met haast krijgen vandaag geen kans, iedereen lijkt zich over te geven aan de sneeuw en de eventuele beperkingen die het met zich meebrengt. Vanwege mijn lekke achterband doe ik al twee dagen alles te voet in Amsterdam. Misschien is het omdat ik nu overal meer de tijd voor neem, misschien komt het door mijn besneeuwde koeienmuts met koptelefoon op, maar het lijkt wel of de wereld deze ochtend een beetje betoverd is.

Ik vind het heel grappig om te zien dat een heel land na het vallen van een paar centimeter sneeuw ineens zo ontregeld kan zijn. Ik houd ervan als dingen anders gaan dan dat ze gepland waren en ik vind het leuk om creatieve oplossingen te bedenken voor situaties die men van te voren niet had kunnen voorzien. Hoewel het soms ook eng is wanneer ik niet weet wat me te wachten staat, het zorgt er ook voor dat ik dingen intenser beleef en meer aandacht heb voor het moment zelf. Ik hoor mensen, waaronder mezelf, vaak zeggen dat spontane acties het leukst zijn. Maar ondertussen plan ik vaak alles zo vol dat er eigenlijk helemaal geen ruimte meer is voor spontaniteit! Ik heb gemerkt dat het een illusie is om te denken dat ik de controle heb over mijn eigen leven. Sinds ik me hier bewust van ben en die zogenaamde controle een beetje probeer los te laten, komen werkelijk de meest bizarre dingen op mijn pad.

Afgelopen donderdag kreeg ik één van de leukste smsjes die ik in tijden heb gehad: of ik voor een paar weken op Joep wil komen passen, IN TANZANIA! Joep is twee jaar oud en we hebben elkaar al een aantal keer eerder ontmoet in Amsterdam. Zijn ouders zijn in Tanzania bezig met het omtoveren van een oude hal in een meubelfabriek en het leek hen wel leuk als ik twee maanden langskom om Joep te vermaken. Over minder dan twee weken vertrekt mijn vliegtuig richting de Kilimanjaro.

Ik kon het bijna niet geloven. Al jarenlang spookt het idee van een verre reis maken door mijn hoofd, maar daar zou ik eerst lang voor moeten sparen. Ik ben nog nooit eerder in Afrika geweest, heb nog nooit op zo een korte termijn besloten op reis te gaan en heb nog nooit zo snel ja gezegd tegen zo een voorstel. Ik heb de hele middag woordcombinaties als ‘Tanzania en safari’ gegoogled om vervolgens weg te dromen over avonturen met mijn Disneyhelden Simba, Timon en Pumba. Er bestaat geen film die ik vaker heb gezien en waarvan ik de tekst en de liedjes beter uit mijn hoofd ken, wie weet ga ik misschien nu wel mijn eigen leeuwenkoning in Tanzania ontmoeten.

Morgen ga ik mijn inentingen halen en alle praktische dingen zoals een goede reisverzekering regelen. Ik ben zo benieuwd wat ik de komende twee maanden ga beleven. Ik heb echt het gevoel dat ik de hele wereld aan kan. Ik beloof dat ik alles zal opschrijven en wie weet kan ik met een redelijke internetverbinding ook af en toe een verhaaltje posten op mijn blog. Oioioiii, wat is het leven toch leuk! 🙂

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Maria schreef:

    U’re a lucky girl !!! Maar das niet alleen geluk hoor, je hebt zo’n goede indruk achtergelaten zodat ze aan jou gedacht hebben !! Mooi avontuur, ga ervan genieten en dan wordt t n mooie ervaring 👍 liefs maria

  2. Jolanda schreef:

    Ik kan mij een theatervoorstelling herinneren!! 🙂 Ook Lion King toch?
    Wat super dat je er nu bent en het er naar je zin hebt! Ik heb even een vraag: wij zijn met z’n 3’tjes glutenvrij, dus mogen geen tarwe (brood, koek etc.). Zou het te doen zijn om daar glutenvrij op reis te gaan? Niet dat we voor nu plannen hebben, maar nu je daar toch bent.. ik vraag me af wat je eet en hoe je aan je eten komt.
    Geen haast met antwoord, hoor. Kun je ook later een keer vertellen!
    Veel plezier daar. Geniet van die mooie peuter. Twee jaar is een mooie leeftijd!!

    1. Iris. schreef:

      He Jolan! Ja klopt haha was ik al weer bijna vergeten, speelde toen Zazoe! Het is echt te grappig want de namen uit die film zijn gewoon swahili woorden. Simba is bijvoorbeeld leeuw en rafiki betekent vriend. Ik heb niet zo veel verstand van gluten, maar ik zal eens voor je informeren. We eten bijna iedere dag rijst, op allerlei mogelijke manieren. En veel kip en rund. En hebben de luxe dat we beschikken over een eigen kokkin die elke middag en avond voor ons kookt. Soms ook pasta en joep eet veel geroosterde boterhammen met pindakaas (brood is hier best ok en pindakaas lekekrder dan in nl). En sochtends gewoon pap uit nederland. In het dichtstbijzijnde stadje (zo een half uur rijden) hebben ze best redelijk wat europese dingen. De wat grotere steden zijn volgens mij echt minimaal 4 uur rijden, maar daar heb je dan ook wel weer echt veel meer dingen. Maar goed, ik zal voor je verder vragen. Kus aan de andere vergeertjes! Xx

  3. Jolanda schreef:

    Thanks! Brood is voor ons geen optie. Maar als ontbijt ook met rijst/fruit etc kan, zijn we al een heel eind (als we naar Afrika zouden gaan ooit – wat mij dus geweldig lijkt).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s