De inbraak

InbraakDrie gemiste oproepen van mijn huisgenootje. Dat betekent of heel leuk nieuws, of heel slecht nieuws. Ik belde haar terug en nadat ze had opgenomen hoorde ik direct aan haar stem dat het tweede het geval was. Er is ingebroken…

Eerst voelde ik een rilling door mijn lichaam, vervolgens schoot er direct van alles door mijn hoofd. Dit is typisch zoiets waarvan je denkt dat het alleen een ander overkomt, terwijl je heus wel weet dat het iedereen kan overkomen. De deur is geforceerd en alles wat in het zicht lag is meegenomen. Wat moet je in godsnaam met mijn bejaarde laptop uit 2006? En alsof het hen gaat lukken om zulke knappe mensen te vinden die onze paspoorten kunnen gebruiken. Ik denk dat de dief huilend zijn buit heeft weg moeten gooien.

Ik begrijp nu waarom slachtoffers bij een misdrijf altijd zo naarstig op zoek zijn naar antwoorden. Vaak denk ik gebeurd is gebeurd, waarom zou je nou per se willen weten HOE het is gebeurd? Nu weet ik dat zonder antwoorden op je vragen, je fantasie op hol slaat met allerlei mogelijke scenario’s. Je vraagt je af wie het is geweest, waarom er voor onze deur is gekozen en of er sprake was van een vooropgezet plan. Hoe wisten ze dat we niet thuis waren? Of zouden ze ook gewoon binnen komen wanneer je nog lekker in bed ligt? Waarom lagen er eigenlijk een lepel en een mes op de bel? Het brein gaat op zoek naar verklaringen om duidelijkheid te verkrijgen, maar met zo weinig feiten ga ik helaas niet zo ver komen. Het enige wat we kunnen doen is accepteren dat het is gebeurd, hopen dat het gewoon domme pech was en goede nieuwe sloten plaatsten om herhaling te voorkomen.

Naast al het geregel vind ik het meest vervelende dat mijn laptop weg is. Ik ben zo naïef en lui geweest om niks te beveiligen en op veel sites automatisch inloggen aan te klikken. Het was enigszins geruststellend dat de politie mij vertelde dat ik niet bang hoefde te zijn dat ze iets met mijn gegevens gaan doen en dat het inbrekers alleen maar om de laptop zelf gaat. Het is gewoon een naar idee dat iemand bij al jouw bestanden kan, jouw identiteitsbewijs heeft, weet waar je huis woont, je bed slaapt en je tandenborstel poetst. Ik negeer alle enge verhalen en ga er voor mijn eigen gemoedsrust maar vanuit dat het een trieste junk met geldproblemen was, die het geen reet kan interesseren wie ik ben en wat ik doe.

Wat ook echt irritant is, is dat ik sinds ik ben begonnen met dit weblog ongeveer dag en nacht aan het schrijven was op mijn oude vertrouwde laptopje. Ik heb zonder grappen twee A4-tjes met onderwerpen en al zeker minimaal dertig concepten geschreven, waarvan er vier zo goed als af waren. Om spam te voorkomen had ik ervoor gekozen om ze niet allemaal al gelijk te posten. Het zit waarschijnlijk allemaal vast wel ergens nog in mijn hoofd, maar het is gewoon vervelend dat iemand zich zomaar het recht toe-eigent om er met mijn eigendommen vandoor te gaan. Het idee dat er iemand door mijn huis heeft gelopen beangstigt me nog het meest.

Volgens de politie is er in de maanden november en december altijd een piek in het aantal inbraken. De dagen worden korter en er is beter te zien of mensen thuis zijn of niet. Daarbij is tachtig procent van de daders een gelegenheidsinbreker. Grote kans dat onze gemeenschappelijke voordeur beneden niet goed in het slot is gevallen, wat de dader aangespoord heeft om naar binnen te gaan. Hoe dan ook is het gewoon vervelend dat het is gebeurd en is er nu niks meer aan te doen. Het enige wat ik op dit moment kan doen is iedereen aanbevelen om er alles aan te doen om inbrekers het zo lastig mogelijk te maken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s